

แผนการของใครสักคน ทำให้ ปั้นหยา ตื่นมาบนเรือสำราญขนาดใหญ่กับชายแปลกหน้าอย่าง ราฟาเอล นอกจากถูกเขาช่วงชิงพรหมจรรย์อย่างอุกอาจ เธอยังถูกเขาคาดโทษในข้อหาแปลกประหลาด...
คนบ้า! มาเฟียร้ายใจยักษ์กล่าวหาว่าเธอทำให้เขานอนกับสาวใดไม่ได้อีก
สมน้ำหน้านัก...
แต่เอ๊ะ! แล้วทำไมเธอต้องรับผิดชอบความผิดปกตินี้ของเขาด้วยเล่า ราฟาเอลอันตรายเกินไป เขาฉวยโอกาสตีกินแบบเนียนๆ แล้วใช้อำนาจแห่งแรงปรารถนากักขังร่างกายและหัวใจเธอให้ตกอยู่ในกรรมสิทธิ์ของเขาแต่เพียงผู้เดียว!
“บอกแล้วไง ว่าเธอต้องรับผิดชอบ เพราะงั้นอย่ามาสั่งให้ฉันถอยซะให้ยาก”
“อย่าทำอะไรฉันอีกนะคะ เพราะฉันจะแจ้งตำรวจให้มาลากคอคุณเข้าคุกแน่”
“งั้นเหรอ น่ากลัวจัง” ราฟาเอลเลิกคิ้วท้าทาย แน่นอนว่าเขาไม่ได้กลัวในสิ่งที่คนใต้ร่างข่มขู่เลยสักนิด
“คุณราฟาเอล!”
ปั้นหยาเรียกเขาเสียงขุ่น หญิงสาวพยายามผลักเรือนกายสูงใหญ่ให้พ้นทาง แต่ความพยายามของหญิงสาวก็เป็นได้แค่ความพยายามเมื่ออีกฝ่ายจงใจทิ้งน้ำหนักตัวกดทับร่างของหล่อน ทำเอาปั้นหยาหายใจแทบไม่ออก
“คุณราฟาเอล จงใจจะฆ่ากันหรือไงคะ”
ปั้นหยาร้องท้วง นั่นทำให้ราฟาเอลยอมยกตัวขึ้น แต่เขาก็ยังคงกักหล่อนเอาไว้ใต้ร่างด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์
“ฉันไม่ฆ่าเธอหรอกน่า เสียของแย่”