จูเลียน โดมินิก วินเซนฟอร์ด นักธุรกิจผู้ร่ำรวยและมากไปด้วยอิทธิพล เขาโกรธจนแทบคลั่งเมื่อพญาราชสีห์โดนหนูตัวเล็กแต่ใบหน้าหวานหยดหลอกลวงด้วยการโกหกคำโต ม่านดอกฟ้า ปริยฉัตร สาวใช้จอมมารยาที่ถูกจูเลียนตราหน้าว่าเธอเอาหน้าสวยๆ มาล่อ แสร้งทำตัวอ่อนหวาน แฝงตัวเข้ามาในคฤหาสน์วินเซนฟอร์ดเพราะมีเบื้องลึกเบื้องหลัง ชายหนุ่มประณามเธอ เหยียดหยามเธอ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ปรารถนาเธอจนสุดหัวใจและหลงใหลเธอแทบคลั่ง!
    ม่านดอกฟ้า ปริยฉัตร เจ็บปวดกับความรู้สึกผิดในใจอยู่เสมอ บทพิศวาสเร่าร้อนระหว่างเธอกับจูเลียนเจือปนไปด้วยความเกลียดชัง หัวใจของเธอไม่เป็นของเธออีกต่อไป แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อความต้องการของผู้มีพระคุณ เธอถูกส่งเข้ามาล้วงความลับสำคัญทางธุรกิจของจูเลียน ทว่าดูเหมือนภารกิจที่เธอได้รับจะสวนทางกับความเป็นจริง เมื่อม่านดอกฟ้าเป็นฝ่ายที่ถูกจูเลียนล้วงลึกคุกคาม จนเธอหมดเนื้อตัวตัว ไม่เหลือแม้แต่พรหมจารีที่เธอหวงแหน!
    “เธอมองฉันเหมือนมีเรื่องอยากจะบอก”
    หญิงสาวก้มหน้างุด เธอมีอยู่เพียงแค่เรื่องเดียวเท่านั้นที่อยากสารภาพผิดกับชายหนุ่ม แต่เธอพูดมันออกไปไม่ได้
    “เงียบแบบนี้มีหรือไม่มี?”
    จูเลียนลดใบหน้าลงต่ำ ม่านดอกฟ้าขยับริมฝีปาก เธออยากตอบคำถามของชายหนุ่ม แต่เมื่อไม่สามารถตอบได้ ปากอิ่มก็ปิดเข้าหากันอีกครั้ง
    “ตอบฉันมัฟฟิน”
    “ตอบไม่ได้ค่ะ เอ่อ…ดิฉันไม่มีอะไรจะตอบค่ะ”
    เธอตัดสินใจกล่าวตัดบท ฟันขาวสะอาดขบกัดลงบนริมฝีปากอิ่มสวย จูเลียนรู้สึกลำคอแห้งผาก ทว่าเขาไม่ได้กระหายน้ำดื่ม
    “เธอชอบทำร้ายตัวเองเหรอมัฟฟิน ให้ฉันทำให้ดีกว่าไหม?”
    ม่านดอกฟ้ากะพริบตามองชายหนุ่ม เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเมื่อใบหน้าฉกวูบลงต่ำและทาบริมฝีปากลงบนปากนุ่มแสนหวาน ยังไม่ทันเปล่งเสียงอุทาน ปากนุ่มก็ถูกครอบครองและบุกรุกหนักหน่วงจากเรียวลิ้นสากอุ่นของจูเลียน